من و تو و یه برگ از تنهایی
من موندم و ...
درد .. مرگ .. گریه تو .. او .. تنها .................... آن مرد رفت آن مرد در باران چشمانت رفت او .. تو را .. تنها .. گذاشت گریه در چشمانت جان می گیرد او .. تو را .. تنها .. گذاشت نگاهت هذیان می بارد او .. تو را .. تنها .. گذاشت التهاب تب بر صورتت گل می زند او .. تو را .. تنها .. گذاشت درد زنده می شود در وجودت او .. تو را .. تنها .. گذاشت شب چشمانت آغاز می شود ـ تیره و تار ـ او .. تو را .. تنها .. گذاشت مرگ جان می گیرد ... آن مرد ......... رفت .... ...
شب .. تب .. هذیان
نوشته شده در جمعه یکم آذر 1387ساعت
19:31 توسط مونا | |
| Design By : Night Skin |
اشک هایم را به نخ کشیدم و از گردنت آویختم ...
چقدر این مروارید های سیاه به چشمان خسته ات می آید....
چقدر این مروارید های سیاه به چشمان خسته ات می آید....
